"ഇടിമിന്നലും മഴയും ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന ഒരു രാത്രിയായിരുന്നു അത്.."
On nights like these, you cannot help but wonder if the great Zeus is indeed livid with humans and has unleashed the thunderbolt upon us. With the rain lashing down, the wind howling, and thunder and lightning seeming to break apart the very earth, how can one not think about the impending apocalypse? Nevertheless, this symphony-turned-cacophony of nature was strangely enjoyable.
Let me recollect the words of better craftsmen on this occasion:
"To cease upon the midnight with no pain..." (Ode to a Nightingale, Keats)
"Throw away thy rod;
Though man frailties hath
Thou art God:
Throw away thy wrath."(Discipline, George Herbert)
And now, for the lack of translational skills on my part-
നിരത്തിൽ വാഹനങ്ങൾ പായുന്നുണ്ട്.
പേമാരി അവർക്കൊരു പ്രശ്നമല്ലായിരിക്കാം.
ഒരുപക്ഷെ ദൂരെ ഒരു വീട്ടിനുളളിൽ ഒരു കൊച്ചുപൈതൽ ഭയന്ന് കരയുന്നുണ്ടാവാം .
ആ കുഞ്ഞിന്റെ 'അമ്മ അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നുണ്ടാവാം .
അറിയില്ല .
നടപ്പാതകളിൽ അഭയം തേടുന്നവർ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയെ ശപിച്ചിരിക്കാം .
അറിയില്ല .
സുഖങ്ങളുടെ ഒരു വന്മതിൽ എന്റെ നേത്രങ്ങളെ മറയ്ക്കുന്നു .
ഇതൊക്കെ ഞാൻ അർഹിക്കുന്നുവോ ? ഇതൊക്കെ ജീവിതത്തിനു അത്യന്താപേക്ഷിതമോ ? അറിയില്ല.
ഒരുപക്ഷെ മുന്നിലെ പാത ഉത്തരങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചേക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ഇവയെല്ലാം ചോദ്യചിഹ്നങ്ങൾ ആയി അവശേഷിച്ചേക്കാം.
ഒപ്പം ഞാനും നാമാവശേഷയായേക്കാം, ഈ ലോകത്തിന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടുതീർക്കാനാവാതെ മണ്ണിനോട് ചേർന്നേക്കാം.
എല്ലാം കാലം പറയും.
കാത്തിരിക്കാം.
*For those who didn't get the reference, the first sentence is taken from the film, Classmates(2006).
On nights like these, you cannot help but wonder if the great Zeus is indeed livid with humans and has unleashed the thunderbolt upon us. With the rain lashing down, the wind howling, and thunder and lightning seeming to break apart the very earth, how can one not think about the impending apocalypse? Nevertheless, this symphony-turned-cacophony of nature was strangely enjoyable.
Let me recollect the words of better craftsmen on this occasion:
"To cease upon the midnight with no pain..." (Ode to a Nightingale, Keats)
"Wild Spirit, which art moving everywhere,
Destroyer and Preserver, hear, O hear!" (Ode to the West Wind, Shelley)
Destroyer and Preserver, hear, O hear!" (Ode to the West Wind, Shelley)
"Throw away thy rod;
Though man frailties hath
Thou art God:
Throw away thy wrath."(Discipline, George Herbert)
And now, for the lack of translational skills on my part-
നിരത്തിൽ വാഹനങ്ങൾ പായുന്നുണ്ട്.
പേമാരി അവർക്കൊരു പ്രശ്നമല്ലായിരിക്കാം.
ഒരുപക്ഷെ ദൂരെ ഒരു വീട്ടിനുളളിൽ ഒരു കൊച്ചുപൈതൽ ഭയന്ന് കരയുന്നുണ്ടാവാം .
ആ കുഞ്ഞിന്റെ 'അമ്മ അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നുണ്ടാവാം .
അറിയില്ല .
നടപ്പാതകളിൽ അഭയം തേടുന്നവർ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയെ ശപിച്ചിരിക്കാം .
അറിയില്ല .
സുഖങ്ങളുടെ ഒരു വന്മതിൽ എന്റെ നേത്രങ്ങളെ മറയ്ക്കുന്നു .
ഇതൊക്കെ ഞാൻ അർഹിക്കുന്നുവോ ? ഇതൊക്കെ ജീവിതത്തിനു അത്യന്താപേക്ഷിതമോ ? അറിയില്ല.
ഒരുപക്ഷെ മുന്നിലെ പാത ഉത്തരങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചേക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ഇവയെല്ലാം ചോദ്യചിഹ്നങ്ങൾ ആയി അവശേഷിച്ചേക്കാം.
ഒപ്പം ഞാനും നാമാവശേഷയായേക്കാം, ഈ ലോകത്തിന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടുതീർക്കാനാവാതെ മണ്ണിനോട് ചേർന്നേക്കാം.
എല്ലാം കാലം പറയും.
കാത്തിരിക്കാം.
*For those who didn't get the reference, the first sentence is taken from the film, Classmates(2006).
I am reminded of a few lines I once wrote:
ReplyDelete"It came unawares
monsoon
soon
acupuncturing
our unprotected flesh...
What an inventive haiku! Thank you for sharing it with me!
DeleteLoved your analogy of Zeus' thunderbolt. It is fascinating how the wild beauty of nature in fury has always made us search long and hard for words to express the inexpressible. For the ancients, the awe-inspiring majesty of a thunderstorm needed a God in supreme fury to speak while for the Romantics, the concept of the sublime was a reaching after experiences beyond the pale of mere beauty.
ReplyDeleteThank you, ma'am! " It is fascinating indeed.
Delete